« رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست »

زندگي 

 مثل يك تابلو سياه مشق است

               درهم ، سياه و بيهوده    

هنر مي خواهد

كه كرشمه هاي نازكش را ببيني و

با قامت هاي كشيده اش

                   برقصي

و در هارموني

سياه و سفيد كلمات آن

غرق شوي       

و در جستجوي انسان

با نستعليق فانوسش

                روشن شوي