دو شعر

 

اگر شاعرم

 درست می گویی

من همینم

      بی سطر و سپید              

                   بی حرف و غریب

اگر شاعرم

به خاطر وزن و قافیه نیست

به خاطر خیال وعاطفه نیست

به خاطر توست

اگر بی دستی از شنا و

            بی روزنی از نفس      

به دریا می زنم

به خاطر توست

اگر دریانوردم

به خاطر توست         

اگر چاره ای برای زندگی دارم ، 

                                 رنجی برای شعر

 

هفت دشت

 

این سبز گسترده

فقط تو را کم دارد

با تنی خنک

از سفر دیشب

با چشمی روشن

از این همه غزل

با دستانی معطر

از لمس ماه

از چادر

بدر آ                   

بیا به این "هفت دشت "

امروز را با آفتاب

سر کن

و سر صحبت را

با این

شقایق وحشی

باز کن

بیا به عیش این درخت کُنار

و جشن این همه گندم

صفا بده

بیا این دشت گسترده

رقص قرمز تو را

کم دارد .