با اين

قد و قامت 

تو را بايد

در قاب قصيده ديد 

با اين زلف آشفته و

              خندان لب و

                          مست

حافظ بايد

غزلسراي تو باشد

با اين دلبري و پريواري

جان مي دهي

براي دو بيتي هاي فايز

و اگر نظامي بود

مجنوني داغ

از مثنوي تو مي ساخت

اما

همين بهتر

كه

رها و

آزاد

در ياد من شناوري!